¨°o.O•·.·´¯`·.·• K~Ä~T •·.·´¯`·.·•O.o°·¨

 หวัดดีเพื่อนๆ เปนไงกันบ้าง  มะวานที่บริษัทมีงานเปิดตัวสินค้าใหม่อีกแล้ว  แน่นอนอิชั้น

 ก้อต้องรับเป็นพริตตี้ฟรีอีกตามเคย  แต่คราวนี้ลากปลาหมึกเปนด้วย  คอนเซปงานสไตล์

   ละติน แต่ไหงพอแต่งตัวออกมา  ทองกว๊าว ทองกวาวว่ะ  เชื่อม๊ะอยู่จนจบงานกรูยังมะรู้เรย

   ว่าไอ้ละตินเนี๊ยมันเปนยังไง  เหอๆ ดีนะเนี่ยที่เก็บเขาบนหัวทัน  มะงั้นมีหวังได้แปลงร่างเปน

อีฉ่ำอีแฉะอยู่หน้างานแน่เรย  หุๆ  อ่อถ้าได้รูปแล้วจะเอามาลงให้ได้ยลกันนะจ๊ะ

จะได้รู้ว่าสไตล์ละติ๊น ละติน เนี่ยมันเปนยังไง อิอิ (เอารูปมาลงแล้วนะ)

    เออ มะวันเสาที่แล้วนู่น ไปดูคอนเสิร์ตรัก เล่าเรื่องลวงตาของ portrait มา สุดยอดมาก

   (จิงๆว่าจะมาเล่าให้ฟังตั้งนานแล้วนะ แต่ไม่มีเวลา เล่าย้อนหลังหลายอาทิดหน่อยคงไม่ว่า

   กันเน้อ อิอิ) แขกรับเชิญเนี่ยสุดๆ scrubb งี๊ บอยตรัยงี๊ สุดๆ ที่สำคัญบัตรฟรีคับ หุๆๆ

   อภินันทนาการจากพี่ตอยสุดหล่อ ขอบคุณนะค๊าที่มิลืมน้อง คอนเสริต์สนุกจัง ตังอยู่ครบ

   คราวหน้าขออีกนะเจ้าค่ะ อิอิ

   ไหนๆก้อพูดถึง portrait แระ เรยมีเพลงมาฝากเพลงนึง ชื่อเพลงคนแปลกหน้า เพลงนี้

   บอยตรัยเปนคนแต่งเนื้อร้อง ส่วนทำนองเนี่ย หนึ่ง sleeper1 แต่ง เพลงนี้ก้อนานแล้วนะ

   เราชอบมากก ลองฟังกันดูนะ เราเอามาลงในสเปซให้ดูเปน mv เรย รอโหลดหน่อยล่ะกัน

น้อยลง ความรู้สึกดีๆ ดูน้อยลงทุกที ไม่รู้ว่าเหลือเท่าไหร่
น้อยใจ ต่อให้พยายามสักแค่ไหน
แต่ดูเหมือนว่าความเข้าใจก็ยิ่งน้อยลง...ไป

มีอะไรอยู่ในใจเธอ ไม่รู้ สิ่งใดที่เธอนั้นคิดอยู่
สายตาเธอเหมือนไม่รู้จักกัน...แล้ว

เป็นคนอื่นไปแล้วจริงๆ หรือว่าเธอแกล้งทำ
ฉันเป็นคนแปลกหน้าของเธอเมื่อไหร่ ช่วยบอกให้เข้าใจ

เป็นคนอื่นไปแล้วจริงๆ หรือว่าเธอลืมไป
เธอลืมไปแล้วว่าเรารักกันใช่ไหม คนแปลกหน้าคนนี้ ยังรักเธออยู่ จำไว้

(เป็นคนอื่นไปแล้วจริงๆ หรือว่าเธอแกล้งทำ ฉันเป็นคนแปลกหน้าของเธอเมื่อไหร่)

เธอจึงไม่สนใจ

เป็นคนอื่นไปแล้วจริงๆ หรือว่าเธอลืมไป
เธอลืมไปแล้วว่าเรารักกัน ใช่ไหม คนแปลกหน้าคนนี้ ยังรักเธออยู่ จำไว้

น้อยลง ความรู้สึกดีๆ ดูน้อยลง ทุกที
ไม่รู้ว่าเหลือเท่าไหร่... 

     เพื่อนๆจ๋า บล๊อคนี้ขอบ่นนะจ๊ะ อิอิ อ่านขำๆ ไม่ต้องซีเรียสนะ

     ช่วงนี้นะรู้สึกเบื่อโคดๆ เบื่อคนน่ะ จิงๆก้อเบื่องานด้วยนะ แต่งานเนี่ยมัน

    เบื่อสะสมจนชินแระ  ที่เบื่อคนน่ะ เบื่อการ fake แล้วสาเหตุที่ทำให้เราเสีย

    ความรู้สึก และไม่ชอบมากๆนะ ก้อไอ้นิสัยที่ชอบด่าประจานให้คนอื่นได้ยินไง

    ถ้าเราผิดจิงแล้วโดนด่า เราก้อยอมรับนะ (แต่แม่งจะด่าให้คนทั้งบริษัทฟังทำไมว่ะ

    กัวกรูหน้าบางเกินไปหรอไง) แต่บางครั้งเราไม่ผิดแต่เค้าด่าให้คนอื่นเข้าใจว่าเราผิด

    อันนี้ดิรับไม่ได้อย่างแรง แล้วเราก้อเพิ่งโดนเหตุการณ์นี้มาสดๆร้อนๆ โดนวันแรก

    ยังระงับได้ แต่ขอโทษค่ะ โดนรวด 2 วันติด  โอ้โหแกเอ้ยยยยย โมโหสุดบรรยาย!!

            แต่ทำอะไรไม่ได้ เก็บกดอย่างแรง มะวานหลังจากเลิกงาน 3 ทุ่มครึ่ง เรยลากปลา

   หมึกกะเพื่อนอีกคนไปเที่ยว กินเหล้าโต้รุ่งแม่งเรย เหอๆ กลับมาถึงหอปลาหมึกตอน

   6 โมงเช้า อาบน้ำแล้วออกมาทำงานต่อเรย  เจ๋งมั้ยล่ะเนี่ยแหล่ะเด็ก  biot TU  หุๆ 

   จิงๆ ตอนแรกกะว่าจะไปดูพระอาทิดขึ้นที่บางแสน เพราะออกจากร้านมาก้อตี 5 แระไปถึง

   บางแสนคง 6 โมงพอดี แล้วลาหยุดซะเรย แต่ด้วยความรับผิดชอบผสมกะขี้เกียจถูกด่า

   (เพราะเค้าห้ามเรากะปลาหมึกลาวันเดียวกันน่ะ) เรยต้องตะเกียกตะกายมาทำงาน เนี่ยก้อ

   นั่งเปนศพคาโต๊ะมาตั้งแต่เช้าแระ เหอๆง่วงทรมานมากเรย -_-''  แต่ถึงง่วง ก้อสนุกนะ

  รู้สึกดีขึ้นด้วยเพราะได้คลายเครียดทั้งคืนเรย 555        

         อ่อไอ้เรื่องไปเที่ยวมะคืนอ่ะเรากะปลาหมึกไม่ได้บอกไคเรยนะ แต่พี่ที่บริษัทรู้ได้ไง

  ก้อไม่รู้เสียภาพพจน์หมดเรย อุดส่าแอบสงบเสงี่ยมทำตัวเรียบร้อย จนพี่ๆเค้าคิดว่าเรากะ

  ปลาหมึกเปนเด็กดี ไม่เที่ยว ไม่กินเหล้า เฮ้อ......หมดเรยชั้น ภาพพจน์ที่รักษามาเปนปีมา

  แตกก้อวันนี้แหล่ะ กำๆ

                                                                       อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
                                                                                        แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ

                                                                                                    แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆข้างใน
                                                                                      มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา

          

                ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน                                          
                สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง                                 
                เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ
                ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง
           

                ขอ... ฉันขอนั่งคุยด้วยได้มั้ย   ดวงดาว   

             ไม่มีอะไรจะทำ  ขอนั่งคุยกันถึงเช้า

             ก้อเหงาเพราะใครบางคนนั้น  กลับมาเดินแยกทาง  

                                                                                      ดาว... ฉันมันไม่ดีพอให้รักใช่มั้ย                

                                                                                 รึอันที่จริง ตัวฉันโชคร้ายไม่เคยเจอะใคร   

                                                                            ที่เค้ารักจริงอย่างตัวฉัน  หลอกลวงกันทุกที...

        ดาว... เธอเองก้ออยู่บนฟ้า หากพอมีเวลาช่วยฉันซักที

            ถ้ามองจากบนฟ้า อาจมองเหนว่าความรักแท้ยังมี

        ฉันนั้นเจอแต่คนใจร้าย และสุดท้ายก้อต้องเจ็บช้ำทุกที

      ขอดาวช่วยมองหา ช่วยกันตามหา หาคนใจดี         

                                                                                                ดาว... เธอเคยได้ยินเรื่องรักแท้บ้างมั้ย

                                                                                           ฉันเองไม่เคยจะเห็นหน้าตามันเป็นอย่างไร

                                                                                               ไม่รู้ต้องรออีกนานมั้ย กว่าจะเจอซักที...

                       และแล้วก้อได้กลับมาทำงาน ณ ที่เดิม ตำแหน่งใหม่  หวั่นๆใจยังไงไม่รู้แฮะ

    แบบว่ารู้สึกแปลกๆ สังหรณ์ว่าจะต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ เฮ้อ แต่ช่างมันเหอะ คิดไปก้อเท่านั้น

    ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว  ทำงานตัวเองให้ดีที่สุดก้อแล้วกันเน๊อะ แล้วก้อขอให้เวลาช่วยพิสูจน์

    ความเปนเราล่ะกัน อิอิ 

         มาถึงก้อบ่นอะไรก้อไม่รู้  หลายคนคง งง อิอิ เอาเปนว่าขอบอกคร่าวๆล่ะกัน คือ

       เรากลับมาทำงานที่เดิม แต่เปลี่ยนแผนกจาก พัฒนาผลิตภัณฑ์ มาเป็น พัฒนาธุรกิจ

   (แผนกเดียวกะคังโฮเรย กรี๊ดๆ )  ประเดิมอาทิดแรกของการกลับมาทำงานด้วย

    ความซวยไม่เว้นแต่ละวัน เหอะๆ เริ่มด้วยวันแรกของการทำงาน อุดส่าตื่นแต่เช้ากะไว้ว่า

    จะมาถึงที่ทำงานแต่เช้า เพื่อเตรียมความพร้อม อันที่จิงคือนัดกะปลาหมึกไว้ตอน 8 โมง 15

    ว่าเจอกันก่อนแล้วค่อยบริษัทพร้อมกัน แบบว่าถึงไปเช้าก้อไม่มีที่นั่งไงจะไปยืนคนเดียว

    หน้าออฟฟิสก้อกะไรอยู่จิงม๊ะ แต่เรื่องของเรื่องก้อคือ ตอนนั่งรถเมล์มาน่ะ นั่งมาได้ประมาณ

    20 นาที จู่ๆรถก้อดันเสียซะงั้น โอ้แม่เจ้าจะเสียให้ไกลจากบ้านชั้นหน่อยก้อไม่มี เรยต้อง

    ลงจากรถรอรถคันใหม่ ซึ่งรอนานมากกกกกกกกก เนื่องจากแถวบ้านเรารถติดมากกกกกก

   ซาหรุปก่าจะได้ขึ้นรถอีกทีก้อรอตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง ถึงที่ทำงาน 8.58 เหอะ เข้างาน 9.00

    แต่ปลาหมึกเนี่ยดิ ถึง บ. 8.15 เป๊ะ แหะๆปลาหมึกเรยหงอยที่ บ. คนเดียวเรย ขอโทษนะจ๊ะ

   ข้าเจ้ามะด้ายตั้งจายมาสายจิงๆๆ    อ่อ ขอเม้าส์ บ. อีกอย่างคือ เด๋วนี้มีการตั้งกฏใหม่คับ

    คือ ถ้าไคมาสายเกิน 9.10 หักเงินเปนรายนาทีเรยคับ สายเกินกี่นาทีก้อนับไปเรย โหๆๆ

    ไคตั้งกฏเนี่ย โหดอ่า... (เราเรยตั้งใจไว้ว่า ถ้าสายปุ๊บเรากะจะหยุดซะเรย 555 เลวม๊ะๆ แต่

    ปกติถ้าไม่เจอรถเสีย รถติด ก้อถึง บ. ก่อน 8 โมงทุกวันแหล่ะ ไปช่วยแม่บ้านเปิดออฟิส อิอิ)

    พอถึงออฟฟิสฮับ กลับไม่มีคอมให้ข้าเจ้าทำงานคับ โหๆ คอมเก่าเหลือแต่จอ ส่วนเคสหายคับ

    ฮือๆ อะไรจะซวยปานนี้ หันไปข้างๆเหนปลาหมึกเล่นเอ็มสบายใจเฉิบเรย งืออิจฉาๆ ส่วนอิชั้น

    เรยต้องนั่งมองจอดำๆไปทั้งวัน แงๆๆ

    และวันที่ 2 ของการทำงานก้อมาถึง วันนี้นะก้อออกจากบ้านเวลาเหมือนเดิม แต่ง่วงนอน

   มากมาย เรยแอบงีบบนรถซักหน่อย  ได้เรื่องเรยคับ สงสัยจะหยุดไปนาน ขาดความเคยชิน

   ปกติหลับบนรถยังไงก้อไม่เค๊ยไม่เคยเลยป้ายนะ แต่วันนี้หลับเพลินเลยป้ายเรยอ่า ฮือๆๆ

   ต้องลงรถตรงป้ายพระโขนงแล้วเดินไปขึ้น bts โหๆ ไกลชะมัด ร้อนก้อร้อน ง่วงก้อง่วง เฮ้อๆ 

   พอมาถึงออฟฟิส นั่งโต๊ะปุ๊บ โอ้แม่เจ้า จอคอมหายไป!!!  เง้อออ... เหลือแต่คีย์บอร์ด

   กะเมาส์ให้นั่งมอง เส้าชะมัด ฮือๆๆ แต่พอสายๆ เข้างานแล้วก้อมีเสียงกริ๊งกร๊างมากจาก

   พี่ฝ่ายไอทีว่าจะเอาคอมเก่าๆมาให้ใช้ก่อน แล้วจาทำเรื่องสั่งซื้อคอมใหม่ให้ โอ้โหเหมือน

   ฟ้ามาประทานให้  กรี๊ดๆๆ ในที่สุดก้อมีคอมใช้แล้ว เย้ๆๆ อ่อต้องกราบขอบพระคุณพี่โรจน์

   สุดหล่อที่หาคอมมาให้นะเจ้าค่ะ อิอิ

    ย่างเข้าวันที่ 3 ของการทำงาน วันนี้อากาศดีจัง ไม่ร้อนเท่าไหร่  มาถึงที่ทำงานก้อ 7.59 น.

    พอดิบพอดี แล้วก้อเดินมาเปิดคอมที่โต๊ะอย่างสบายใจ แหมวันนี้อะไรๆก้อดูดีไปหมด ว่าแล้ว

   ก้อเรยเดินไปห้องครัวทักทายพี่ๆซักหน่อย อิอิ แต่แล้วทุกอย่างก้อไม่เปนไปอย่างที่คิด พอ

    กลับมาที่โต๊ะ โอ๊ะ!!แม่เจ้าเอาอีกแล้วๆ คอมถูกล๊อค ต้องใส่พาสเวิด แงๆๆๆ แต่ไม่เปนไร

   เด๋วรอพี่โรจน์มาแก้รหัสให้ก้อได้ อิอิ จากนั้นก้อนั่งมอจอสีฟ้าๆ จนถึงเวลาเข้างาน

    9.00 มองไปที่ห้องข้างๆ พี่โรจน์ยังไม่มา ไม่เปนไรพี่เค้าอาจติดธุระ รออีกหน่อยก้อได้ 

   10.00 เหอะๆ มองไปอีกที ก้อยังไม่เหนเงาดำๆของพี่โรจน์ อืมรออีกหน่อยคงไม่เปนไร

   10.30 แงๆ พี่โรจน์ยังไม่มา ไม่ได้การล่ะ เรยเดินเข้าไปถามพี่ฝ่ายไอทีอีกคนให้เค้าช่วย

            แก้รหัสให้ แต่กำคับ พี่เค้าบอกว่าพาสเวิดที่ล๊อกไว้ ไม่ใช่พาสเวิดพื้นฐาน

            ซึ่งจะพาสเวิดจะเปนอะไร อันนี้พี่เค้าก้อไม่รู้ เง้อๆ แล้ววันนี้พี่โรจน์แกก้อเข้าเที่ยง

            ซะด้วย จารอถึงเที่ยงคงไม่ได้การเรยจัดการโทไปถามเจ้าตัวซะเรย เหอๆพี่โรจน์มีขำ

            บอกว่า มะวานลืมบอกพาสเวิดให้เรา กำหนอกำ  ทิ้งให้น้องนั่งบื้ออยู่เป็นชั่วโมงๆ

            เฮ้อออออ  จะบร้าตาย    

          เปงไงบ้างเจ้าค่ะ 3 วันของการกลับมาทำงานของข้าเจ้า เหอๆมีแต่เรื่องทุกวัน แต่ก้อขำดี

    ฮาๆ เจอเรื่องแบบนี้ยังดีกว่าเจอคนทำร้ายลับหลังเน๊อะ อ้นนั้นเนี่ยเสียสุขภาพจิตตายชักเรย

    แต่คาดว่าอีกไม่นานคงต้องโดน หึๆ ต้องรีบฝึกจิตแระ เด๋วตั้งรับไม่ทัน อิอิ ขอกาลังใจจาก

    เพื่อนๆด้วยน๊าเจ้าค่ะ   ว่าแต่เรื่องที่เจอมา 3 วันนี่ กูซวยหรือกูเซ่อเอง ว่ะเนี่ย  เหอๆ 

                     ..    ..    ..    ..    ..    ..    ..    ..  

                                                                                           :::::
                ,                    ....``::::
               J$L`::::..        .::`  ::::``
               $$$c`::::::::::::::::::::. ``
               ?$$$$b`::::::`..`:::::::````
               `$$$$$P`:::`.:::.:::::::.::::
                 "?".:::: ...:::::::::::::::,cc,
                    :::::.::`,ccc,`:::::: $$$$,
                   .:::::::'d$$$$$c`::::: $$$$$,:
                   :::::::: $$$$$$$.::::::`$"   ::
                  ::::::::: $$$$P""'`::::::`    ``:.    ,z
             ==cc,,```:::::.?$$$    :::::`,,ccCCCCCCCCc"$bd$$$$cc,
        .,c$$$$$$$$$$cc,.``::`?$.   ```,cCCCCCCCCCCCCCC ?$$$$$$$C""
    ,c$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ecL....e$P.CCCCCCCCCCCCCCC'c$c"???$$$$$c,
    z$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$",ccccc`?$L`CCCCCCCCCCCCCC',")$,4$$$$$$F==,
  z$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$??.CCCCCCC`$$b.`'CCCCCCCC>',d??$$ $$$$$$$$L
 ,$$$$$$$$$$$$$$$$$$$",,chhc`<CCCCC>`$$???bc,,,',cd$$$cr",$$$$$$$$$$
,$$$$$$$$$$$$$$$$$$$b$$$$$$$$cc`<CCC.?$4$c$$$$",bccccccc$$$$$$$$$$$$,
$P$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$cccdc ``',,,c$$$?$$$$$$$$$$$$$$$$$$"
  $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$d$$$$$$F?)z$$$???????????$$$$$h
  $$$$$$$$$$$$P$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$??CClJ$P""               """?
  ?$$$$$$$P"".d$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$P
   3$$$P"                   "??$$$$$$$$$$$$P
    `?"                      `: $$$$$$$$$$"
                             :::`$$$$$$$$"
                          .....::::$$$$$$$".
                     .:::::::::::?$$$$$$c`::::.
                  .::::::::::::::<$$$$$$$$.:::::.
               .:::::::::::::::::<$$$$$$$$$.::::::
             .:::::::::::::::::::$$$$$$$$$$b`::::::

                  ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    ----  

                     มะวันที่ 17 ไปนอนค้างหอเหอมา มีจู เต้ย ตุล น้องบี เรา และเหอ เจ้าของห้อง...

   อยากจะบอกว่าฮามากๆๆ คิดดูนะขำตั้งแต่ 3 ทุ่มยัง 6 โมงเช้า เมื่อยกรามมากๆๆ ไม่รู้เอาเรื่องอะไร

  มาขำได้ตลอดเวลา แต่ที่ฮาสุดๆ และยังเปนที่กังขาของเพื่อนๆจนทุกวันนี้คือเรื่อง "ตดปริศนา" นั่นเอง

 เรื่องมันก้อมีอยู่ว่า พวกเราเข้านอนกันแล้ว แต่ก้อตามประสาเพื่อนที่ห่างกันไปอ่ะนะ ก้อปิดไฟนอนคุย

  กันไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่จะไม่ได้คอยคุยกันหรอก จะกัดกันซะมากกว่า 555 โดยเฉพาะกัดเหอกะเต้ยเนี่ย

    มันส์สุดๆ ขอบอก...  เข้าเรื่องต่อดีก่า ถึงจังหวะที่น้องบีกาลังกัดเหอ อยู่ๆไอ้เต้ยก้อลุกขึ้นมานั่ง แล้ว

    ทันใดนั้นน้องบีก้อ ลุกวิ่งไปเปิดประตู  โอ้แม่เจ้า ตดมหากาฬเหม็นมากๆ แบบว่าปิดประตูทุกบานที่มี

    เพื่อนระบายอากาศอย่างเร่งด่วน ไม่งั้นอาจตายได้นะฮ่ะ ถามไคก้อไม่มีไครับนะว่ากลิ่นมาจากไหน

     เหอะๆ แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่เรากะจูอ่ะ เพราะนอนกันคนล่ะฝั่ง แบบว่านอนเรียงกันอย่างนี้ ตุลนอนริม

  หน้าต่าง กัดมาเปนเต้ย น้องบี เหอ เรา จู ตามลำดับนะ  ที่น่าสงสัยก้อมี บี เต้ย ตุล เพราะถ้าเปนเหอ

  ซึ่งนอนข้างเรา เราต้องได้กลิ่นก่อน แต่เรากะจูได้กลิ่นหลังสุด  แต่ตอนนั้นมัวแต่ขำ กะ งงๆ เจอพิษตด

    ส่งผลกระทบสมองเบลอชั่วขณะ  เรยไม่ได้สนใจหาว่าไคตด พอเช้าตื่นขึ้นมา ทุกคนยังติดใจอยู่

  ว่าตดไค เรยมานั่งถามกันว่าไค คำตอบคือ ไม่ใช่ เต้ย กะน้องบี เพราะฉะนั้นที่เหลือ ก้อน่าจะรู้นะค่ะ

  ว่าไค..... 555 ว่าแต่ไปกินไรมานะเจ้าค่ะ คุณชาย.... ตดท่านถึงได้แรงเยี่ยงนี้ ....

     อ่อกราบประทานอภัยเจ้าของตดด้วยนะเจ้านะ ที่แอบเอาเรื่องมาเม้าท์ ถือเล่าสู่กันฟังขำๆล่ะกัน 

         คาดว่าเจ้าของตดคงไม่ถือสาข้าเจ้านะ  อิอิ แบบว่าการเผาเพื่อน คือเรื่องถนัดอ่ะ 555

       ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    ---    --- 

                           Happy Birth Day

to Me....

วันที่ 9 นี้ วันเกิดเราล่ะ เลยเปิดสเปซมาให้เพื่อนๆ

มาเขียนอวยพรกาน อิอิ

...มาเขียนกานเยอะๆน๊า...

อิอิ วิธีเรียกร้องความสนใจจากเพื่อนแบบใหม่ อิอิ